Akupunktura i suche igłowanie

Początki akupunktury

Jej początki sięgają epoki neolitu, czyli ok. 4000 lat p.n.e.  Wywodzi się ona z Chin gdzie leczono ludzi, nakłuwając im skórę zaostrzonymi odłamkami skał. Metoda Tcha-Tchin, z której wywodzi się dzisiejsza akupunktura, powstała w trzecim tysiącleciu p.n.e. Do zabiegów stosowano wówczas „igły” wykonane np. z kamienia, kości i bambusa. Po wynalezieniu brązu pojawiły się igły z tego stopu.  Zastąpiono je żelaznymi i wreszcie stalowymi. Od V wieku p.n.e. wytwarzano igły złote, a 200 lat później –  srebrne. Przywilej korzystania z tego drogocennego sprzętu mieli wtedy jedynie cesarz i jego rodzina.

Na czym polega akupunktura?

Akupunktura to zabieg wykonywany przy użyciu specjalnych sterylnych,  cienkich igieł. Metoda ta polega na nakłuwaniu punktów akupunkturowych, czyli tzw. aktywnych punktów na ciele w celu wzmocnienia przepływu energii i siły witalnej.

Podczas zabiegu pacjenci zazwyczaj odczuwają chwilowy ucisk lub rozpieranie, które z czasem może stać się przyjemne.

Zastosowanie akupunktury:

– zaburzenia funkcjonowania korzeni nerwowych,
– dolegliwości bólowe kręgosłupa
– choroby stawów,
– migreny,
– łagodzenie dolegliwości stomatologicznych

Suche igłowanie (dry needling) to inwazyjna technika stosowana przez fizjoterapeutów. Polega na penetracji skóry oraz stymulowaniu punktów spustowych, tkanki mięśniowej w celu leczenia bólu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego i zaburzeń ruchowych za pomocą igieł stosowanych w akupunkturze.